به گزارش مشرق، محسن مهدیان در کانال تلگرامی کشکول نوشت:

رأفت رهبر انقلاب جلوه‌ای ویژه داشت؛ آنجا که فرمودند ما عزادار جوانان فریب‌خورده‌ایم، آنان را «فرزندان ما» خواندند و حتی برای قیامت‌شان دعا کردند. این تعبیر صرفاً عاطفی نیست؛ پشت آن یک منطق روشن نهفته است: انقلاب اسلامی خود را پیش از هر چیز پروژه «تربیت» می‌داند، نه صرفاً اداره قدرت.

ایشان شهدا را سه دسته دانستند: مدافعان امنیت، رهگذران بی‌گناه، و فریب‌خوردگان. درباره دسته سوم پرسش طبیعی است؛ جوانی که در صحنه اغتشاش حضور داشته چرا در این مجموعه قرار می‌گیرد؟ پاسخ در همان منطقی است که پیش‌تر نیز دیده‌ایم: در فتنه ۷۸ گفتند حتی اگر عکس بنده را پاره کردند واکنش نشان ندهید. در موضوع حجاب تأکید کردند بسیاری از این بانوان دل در گرو انقلاب دارند. یعنی معیار، «جهت هویتی» است نه «لغزش در مصداق».

منطق ایشان تفکیک «خطا» از «خیانت» است؛ اما این کافی نیست. نکته اصلی «نسبت هویتی» است. وقتی می‌گویند این‌ها فرزندان ما هستند، منظور صرف رابطه عاطفی پدر و فرزندی نیست؛ بلکه پیوندی هویتی است. این جوانان ریشه در همین خاک، همین تاریخ و همین سرنوشت ملی دارند. از بیرون این هویت نیامده‌اند؛ در دل آن رشد کرده‌اند. لغزش در تشخیص، پیوند با ملت را قطع نمی‌کند.

پس اگر در همان میدان جان می‌دهند، در منظومه رسمی کشور در شمار قربانیان همان فتنه دیده می‌شوند. روشن است که این تعبیر، عنوان فقهی خاص شهادت نیست؛ بلکه ناظر به مسئولیت طراحی دشمن و مظلومیت جوانی است که از درون همین ملت برخاسته و دچار لغزش شده است.

این نگاه، دوگانه‌سازی را می‌شکند، پیوند ملی را حفظ می‌کند و حتی در دل خطا، هویت مشترک را پاس می‌دارد.

*بازنشر مطالب شبکه‌های اجتماعی به منزله تأیید محتوای آن نیست و صرفا جهت آگاهی مخاطبان از فضای این شبکه‌ها منتشر می‌شود.